O mnie

Szczególnym obszarem moich działań fizjoterapeutycznych w Spine Lab jest ocena funkcjonalna oraz terapia zaburzeń czynnościowych kręgosłupa.

Zaburzenia czynnościowe układu Nerwowo-mięśniowo-szkieletowego (NMS) stanowią coraz częstszy problem zdrowotny osób żyjących w krajach wysoko rozwiniętych. Zaburzenia te mogą dotyczyć wszystkich elementów narządu ruchu, a ich charakterystyczną cechą jest odwracalny charakter – z tego też względu istnieje potrzeba ich eliminacji najwcześniej, jak to możliwe. Należy zaznaczyć, iż dysfunkcje te rozpoznaje się coraz częściej u młodych ludzi. Niepodjęcie we właściwym czasie działań leczniczych powoduje obciążenia statyczne skutkujące zmianami w funkcjonowaniu układu Nerwowo-mięśniowo-szkieletowego. To z kolei jest przyczyną nawracających dolegliwości bólowych oraz zmian degeneracyjnych, co uważa się za jedne z podstawowych przyczyn okresowej oraz trwałej niezdolności do aktywności w wielu sferach życia człowieka.

Problem narasta również ze względu na starzenie się społeczeństw, wydłużenie wieku produkcyjnego i przemiany obyczajowe, jakie zachodzą we współczesnym świecie. Uwarunkowania socjo-społeczne współczesnej cywilizacji są powodem wzrostu obciążenia statycznego ciała człowieka i w konsekwencji zmian w funkcjonowaniu Układu ruchu (UR). Konieczne jest zatem wczesne prowadzenie profilaktyki i edukacja społeczeństwa w zakresie zrównoważonego stylu życia i profilaktyki przeciążeń narządu ruchu (Adamczewski, 2007).

Najczęstsze lokalizacje występowania zaburzeń czynności układu ruchu to region Potyliczno-szczytowo-obrotowy (PSO), połączenie głowy z częścią szyjną kręgosłupa) oraz Lędźwiowo-miedniczno-biodrowy (LMB), połączenie części lędźwiowej kręgosłupa z miednicą). Zmiany czynnościowe zlokalizowane w części szyjnej kręgosłupa są spowodowane między innymi takimi czynnikami jak stres czy powtarzane pozycje statyczne ciała, które powodują ustawienie głowy w wymuszonej pozycji zgięcia lub wyprostu, na przykład podczas długotrwałej pracy przy komputerze. Zaburzenia te są powodem szeregu dolegliwości, wśród których najczęściej zgłaszane przez pacjentów są przewlekłe dolegliwości bólowe karku i głowy. Ponadto zaburzenia w tym obszarze, ze względu na liczbę zgromadzonych proprioreceptorów, mogą być powodem zaburzeń utrzymywania równowagi, prawidłowej postawy ciała oraz koordynacji ruchów i stabilizacji stawów kręgosłupa (Adamczewski, 2007; De Hertogh i in., 2008; Nijs i in., 2009; Sato i in., 2012). Istnieje na przykład istotna zależność pomiędzy występowaniem zaburzeń w części szyjnej kręgosłupa (w szczególności regionu PSO) a układem stomatognatycznym (w szczególności stawami skroniowo- żuchwowymi) (La Touche i in., 2011; Weber i in., 2012; von Piekartz i Hall, 2013). Zaburzenia stawów skroniowo-żuchwowych (SSŻ) mogą być powodem takich objawów jak: napięciowe bóle głowy, zawroty głowy, bóle kręgosłupa szyjnego czy atypowe bóle twarzy (von Heymann, 2010; Walczyńska-Dragon i Baron, 2011; Fraga i in., 2012). Von Heymann i Smolenski (2011) zwracają uwagę na potrzebę podejścia interdyscyplinarnego w leczeniu zaburzeń układu somatognatycznego, uwzględniającego – oprócz leczenia fizykalnego i manualnego SSŻ – również leczenie segmentów szyjnych kręgosłupa. Podkreślają także aspekt psychogenny tych zaburzeń, które wymagają leczenia psychologicznego (von Heymann i Smolenski, 2011). Smolenski i in. (2011) wskazują na konieczność wykorzystania nowoczesnych narzędzi klinimetrycznych w wykrywaniu i opisywaniu zaburzeń SSŻ i zaburzeń części szyjnej kręgosłupa, w tym międzynarodowej klasyfikacji niepełnosprawności ICF. Innymi przyczynami występowania zaburzeń w części szyjnej kręgosłupa, w szczególności regionu PSO, są urazy, wśród których dominują urazy komunikacyjne typu Wiplash (Barnat 1986; Vikne i in., 2007). Ich konsekwencją mogą być uszkodzenia UR powodujące szereg objawów takich jak: ból głowy, zawroty głowy, niestabilność części szyjnej kręgosłupa, problemy z koncentracją, depresja, szumy uszne, zmniejszone libido, problemy z zapamiętywaniem (Barnat, 1986).